Skip to content
1 February 2012

zelfgemaakt cadeau, kleurboek, kind

Het leukste cadeau dat Lena kreeg toen ze 6 werd, was een ouderwetse kroontjespen. Met een potje zwarte inkt. Niks roze, geen glitters – gewoon: een kroontjespen en een potje inkt.

Eerlijk is eerlijk: ze was er niet meteen wild van. Maar na het feestje vroeg ze of ze er even mee mocht tekenen. Sindsdien tekent ze het liefst met haar kroontjespen.

De voordelen van tekenen met een kroontjespen

Een kroontjespen dwingt je om heel zorgvuldig met je tekening om te gaan. Een lijn is natuurlijk definitief, want niet uit te gummen. Bovendien moet de inkt even drogen, waardoor je, bijna automatisch, de tijd neemt voor je tekening. Met een kroontjespen kun je bovendien heel fijne tekeningen maken, met kleine details. Fijn voor iemand die het liefst pony’s tekent met heel veel versieringen op hun lijfje!

tekening met kroontjespen van xxmieke

Zelfgemaakt kleurboek met kroontjespen
Heeft je kind een stapel tekeningen met een kroontjespen gemaakt? Maak er dan een kleurboek van! Kwestie van kopiëren, dubbelvouwen en nieten of naaien.

kijk hier voor een korte uitleg

Zo maak je een heel persoonlijk cadeautje voor de volgende jarige in de klas: een zelfgemaakt kleurboekje, een blanco tekenboekje en een kroontjespen met potje inkt! En wil je heel fancy doen, geef er dan zo’n prachtig regenboogpotlood bij, je weet wel, waar alle kleuren inzitten. Succes verzekerd!

Overigens: het kleurboek hierboven is niet door Lena gemaakt – en ook al niet met een kroontjespen, maar het gaat om het idee, mensen!

1 February 2012

Kind Kids App Rules High Quality Children's app designers
Zoals sommigen van jullie wel weten, heb ik, samen met 3 anderen, Appracadabra: een uitgeverij in hoogkwalitatieve kinder-apps. (en nee, dat zeggen we heus niet alleen zelf :-) ). More…

30 January 2012

#TWITTERCOLUMNS, WEEK 4 2012

Maandag:
Bakfietsend van hot naar her, de tegenwind blaast kleutergekwetter in mijn gezicht. Het non-stop leven van een stadse moeder. #twittercolumn

Dinsdag:
Twee aarzelende merels, drie te dun geklede meisjes en één prille krokus, nèt boven de drollen uitstekend. Lente in de lucht. #twittercolumn

Woensdag:
Haagse nuf: een flinke dot nepblond haar met nepbruine wangen, gehuld in een nepbontjas, achteloos rondhangend op echte Uggs. #twittercolumn

Donderdag:
Poppenmoederliefde: ingesnoerd, tot aan ‘t puntje van je neus, in ‘n massa roze donsjas, uit wandelen met je blote babypopje. #twittercolumn

Vrijdag:
Een peuter vóór, een kleuter achter. Daartussen een moeder die ze, terloops bijna, besnuffeld. Klein geluk op de moederfiets. #twittercolumn

Zaterdag:
De man, verbeten vaartmakend op z’n tandem, haalt ‘n volgeladen bakfiets in. Op weg naar de horizon, ‘t achterste zitje leeg. #twittercolumn

Zondag:
Wasgoed wapperend aan een balkon. De lente afgedwongen door elf gele sokken, één grasgroen overhemd en drie paarse badlakens. #twittercolumn

Op 23 maart 2010 begon ik een serie Twittercolumns. Daarin probeer ik, in 140 tekens,  dagelijks, een mooi/grappig/ontroerend moment te vangen. Omdat de hashtag #twittercolumn (14 tekens) er ook nog afmoet, betekent dat dat ik nog precies 126 tekens heb om een moment of gevoel over te brengen.

#TWITTERCOLUMNIST VAN DE WEEK

De #twittercolumnist van deze week is @LadyKnit, die ziek was en dit schreef:

Glas water, medicijnen, mobiel en een boek. Alles op het nachtkastje. Ziek zijn op de vierkante meter. #twittercolumn

Zin om de #twittercolumns dagelijks te volgen? Volg mij dan op twitter, via @Ozowiezo. Tot twitter!

25 January 2012

transparante opbergtas met treksluiting, naai, tutorial, knutsel, onderweg, speelgoed, opberg

Handig voor ouders van kinderen die van frutselspul houden. Dat zijn dus eigenlijk alle kinderen, want onder frutselspul versta ik ook alle losse kleine onmisbare onderdelen van, ik noem maar even wat, die Ninja-tollen met opklikstukjes. Ik zou niet weten hoe dat in het echt heet want ik heb twee meisjes. Die dus van frutselspul houden. De kleuter pakt zelf haar reisrugzakje in. Handig, hoor ik u denken. Well, think again. Want dit meisje propt haar rugzakje vol met 9 My Little Ponies en 24.316 kammetjes, borsteltjes, hoefschoentjes, strikken, maanelastieken etc.

transparante opbergtas met treksluiting, naai, tutorial, knutsel, onderweg, speelgoed, opberg

Dus. Zo’n transparante opbergzak met treksluiting klinkt mij als muziek in de oren.

Maken, deze transparante opbergzak voor speelgoed?

hier vind je de tutorial

En terwijl handiger mama’s (en papa’s) blijmoedig een serie speelgoedopbergtasjes in elkaar zetten, baal ik nog even één keer stevig van mijn twee linkerhanden. En denk ik met weemoed aan alle PollyPocket-schoentjes, SIO-puzzelstukjes en Playmobil-appeltjes die er in de kieren van de treinbank zijn verdwenen…

22 January 2012

#TWITTERCOLUMNS, WEEK 3 2012

Maandag:
In mijn linkerjaszak: 64 stickertjes, 8 bierviltjes (Amstel), 3 kralen, 2 gele glitter-elastieken en 1 roze minifeeënvleugel. #twittercolumn

Dinsdag:
Op veel te grote skeelers het plein over, langzaamschuifelend, hardroepend: ‘Kijk mam, het is heel makkelijk!’ Kleuterlogica. #twittercolumn

Woensdag:
Forensenleed: klappertandend op het koude perron staan en door halfbevroren wimpers verlangend staren naar de warme rookpaal. #twittercolumn

Donderdag:
Je, tien minuten te laat, met ‘n in-natte-slierten-lusteloos-neerhangend kapsel, afvragen waarom je je capuchon niet op hebt. #twittercolumn

Vrijdag:
Gesprek tussen twee kleuters: ‘Een pony? Wat voor een pony?’ ‘Dat je vóórharen zo ver groeien dat ze bij je zijharen horen.’ #twittercolumn

En op diezelfde dag, omdat we in de auto zaten en de kleuter in een uitleggerige bui was:

Peutervraag: ‘Wat is ‘n file?’ Kleuterantwoord: ‘Een file? Dat is ‘n kudde auto’s. Maar dan wel ‘n kudde stilstaande auto’s.’ #twittercolumn

Zaterdag:
Niet Zen: in ‘n afgeladen zaterdagse supermarkt tot ‘t besef komen dat je alwéér de Nationale Tuinvogeltelling bent vergeten. #twittercolumn

Zondag:
Klein geluk in de regen: ‘n grijsbebaarde beer steekt zijn paraplu op. Zwart met witte polkadotten en ‘n zachtroze roezeltje. #twittercolumn

Op 23 maart 2010 begon ik een serie Twittercolumns. Daarin probeer ik, in 140 tekens,  dagelijks, een mooi/grappig/ontroerend moment te vangen. Moeilijk! Vooral omdat de hashtag #twittercolumn (14 tekens) er ook nog bijzit… Dat betekent dat ik nog precies 126 tekens heb om een moment of gevoel over te brengen.

#twittercolumn uit de oude doos
Omdat ik bezig ben alle voorgaande #twittercolumns te bundelen, deze week eens een #twittercolumn uit de oude doos. Geschreven tijdens onze nogal regenachtige vakantie in Toscane, op 25 mei 2010:

Keffertje in getailleerd rood regenjasje. Goed, ‘t is geen Gucci, maar ook de Italiaanse hòndjes gaan stijlvol door de regen. #twittercolumn

Zin om de #twittercolumns dagelijks te volgen? Volg mij dan op twitter, via @Ozowiezo. Tot twitter!

20 January 2012

roodkapje opberg bakje container kind hip

Het idee is dus dat je hier een peer in bewaard. Voor op school bijvoorbeeld. Handig? Mwah. Kijk, van die witte plastic bakjes met een stevig deksel – die zijn natuurlijk veel handiger. Maar ook: veel minder mooi.

Niet voor de handigheid dus, wel mooi voor de heb.

Meer weten over ontwerper Mike He? Lees hier.

17 January 2012

Mijn ochtenden beginnen de laatste maanden met een peuter die in mijn oor roept: ‘Mama, kwilknikkerbaankijken!’ En dan bedoelt ze dus deze videoclip (is dat nu niet een echt jaren 90 woord?) van OK Go. Dit is dus dé supermegatophit in Huize Ozowiezo op het moment.

…en deze machine bouwden ze ervoor

Dat zo’n video een heleboel werk is, is duidelijk. Maar dat er ook nog een machine voor gebouwd is… geweldig! In dit videootje wordt uitgelegd hoe de clip is gemaakt. Mooie levensles van de maker: ‘Life can be messy.’ Yep.

En dan nu zèlf aan de slag met de knikkerbaan, de eettafel, 5 setjes dominostenen en de oude televisie…

16 January 2012

#TWITTERCOLUMNS, WEEK 2 2012

Maandag:
Slordig ingepakt staart hij, in het laatste streepje van een late middagzon, naar de blinde muur in zijn weitje. Stadse pony. #twittercolumn

Dinsdag:
‘Steek je tong eens uit?’, vraag ik de peuter, en boen het appelstroopspoor met ‘r eigen speeksel weg. Praktisch moederschap. #twittercolumn

Woensdag:
‘Mam, ik heb dorst.’ ‘Dan pak je toch ‘n glas water?’ ‘…maar ik zit te eten!’ ‘Ik ook.’ ‘Ja, maar jij bent de moeder. Dùs.’ #twittercolumn

Donderdag:
Een donkergrijs wolkendek vol gaten schuift in rap tempo over ‘t voorzichtige blauw. Ik concentreer me op de felroze randjes. #twittercolumn

Vrijdag:
Vrijdagochtendspits: een zich uitermate goed verstoppende peuterschoen (links, maat 25) en ‘n vader die ‘t kookpunt nabij is. #twittercolumn

Zaterdag:
Met je ene hand je tandenpoetsen, met je andere het gootsteenputje met een nagelvijltje leegpulken. Twee vliegen in één klap. #twittercolumn

Zondag:
In de auto hangt ineens ‘n verdacht luchtje. ‘Wie heeft er een scheet gelaten?’ ‘Ik denk papa, want zijn stoel is heel heet.’ #twittercolumn

Op 23 maart 2010 begon ik een serie Twittercolumns. Daarin probeer ik, in 140 tekens,  dagelijks, een mooi/grappig/ontroerend moment te vangen. Moeilijk! Vooral omdat de hashtag #twittercolumn (14 tekens) er ook nog bijzit… Dat betekent dat ik nog precies 126 tekens heb om een moment of gevoel over te brengen.

#twittercolumnist van de week
Er zijn inmiddels een stuk of 10 vrouwen bezig met #twittercolumns. Een leuke die ik deze week las kwam van @ladyknit:

In mijn hoofd ben ik één en al productiviteit, mijn lichaam is echter nog in ruste. Ik moet de knop omdraaien maar welke?

Zin om de #twittercolumns dagelijks te volgen? Volg mij dan op twitter, via @Ozowiezo. Tot twitter!


11 January 2012

De beslissing hing al een tijdje boven mijn hoofd. Vier bedrijven runnen – dat is een beetje veel. Zelfs als je iedere dag om half 6 opstaat en 5 dagen per week (soms 6, heel soms 7) je benen uit je lijf rent. Met alle liefde, maar toch…

Vaarwel Ozowiezo

Ozowiezo is niet meer. Of liever: is niet meer wat het was. Ozowiezo was mijn label. Mijn eigen merk, opgezet na de geboorte van mijn oudste dochter, omdat ik zo’n moeite had met de borstvoeding. Ik bedacht de BoobyTag, mijn goede vriendin Laressa Mulder pushte me om ermee langs te gaan bij een Haagse kinderwinkel en voor ik het wist kwam er een enorme kist uit China met daarin duizenden borstvoedingslintjes.

Toen kwam het besef: ‘Hee, produkten ontwikkelen. Misschien moet ik daar wat mee…’ En zo ontstonden (achtereenvolgens) de Clip-a-Gogo en de BinkyBaby. Handige oplossingen voor ouders met jonge kinderen. Allebei met een twist én heel betaalbaar.

Groeien als ondernemer: Homemade Happiness


Het bedrijf groeide en ik ook: ik zei mijn baan op, bleek 10 dagen later zwanger van dochter nummer 2, moest 7 maanden plat en, omdat de ideeën mijn hoofd uitbubbelden door de gedwongen rust, bedacht ik, bijna direct na de geboorte van Jet, bedrijf nummer 2 op: Homemade Happiness.
Eerst samen met vriendin Mirjam de Boer, daarna met vriendin Caroline Ellerbeck. Twee bedrijven naast elkaar, dat moest toch kunnen, vond ik.

En jawel, dat ging redelijk. Want terwijl Caroline en ik druk bezig waren honderden printbare knipvellen voor kinderfeestjes te ontwikkelen, bedacht ik voor Ozowiezo de CountdownCards en de HappyWrapper.

Krottig klushuis


Onderwijl verbouwden we ook een krottig klushuis in Rotterdam, waarin ik eindelijk een eigen werkruimte kreeg. Hoera! Nooit meer bestellingen inpakken tussen de moederfiets en de buggy in de kelder, maar een hele verdieping helemaal voor mij en mijn twee creatieve bedrijven – heerlijk. Een jaar lang was alles pais en vree: de bedrijven groeiden goed, ik twitterde dat het een lust was en leerde zo veel mede-ondernemers en WAHMS kennen. Ook fijn: als gezin raakten wij steeds meer thuis in Rotterdam.

Te mooi om te laten schieten: Appracadabra…


Tijdens het tweede verjaardagsfeestje van jongste dochter Jet vroegen Marlis en Xander, (ook vrienden van ons!) of ik eens mee wilde denken over de marketing voor hun nieuwe bedrijf, AppracadabraZe waren bezig met het ontwikkelen van kinder-apps en hadden bewondering voor hoe ik de marketing aanpakte voor Ozowiezo en Homemade Happiness. ‘Gaaf!’ was mijn eerste reactie. ‘Maar uh, nee’ was mijn tweede gedachte: geen tijd, twee bedrijven was al meer dan genoeg. Bovendien: wat wist ik, als ontwerper, nu helemaal van marketing? Ik deed maar wat, op buikgevoel, en ja, dat sloeg toevallig aan.

… en MamaMarketing!


Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Natuurlijk wilde ik meedenken: ik kon mezelf daar niet in tegenhouden. Maar we zouden het wel beperkt houden. Eigenlijk was mijn idee om een soort doe-het-zelf-marketing-handboek te schrijven, zodat ze zelf de marketing zouden kunnen gaan doen. Daar twitterde ik op een dag over, en prompt kreeg ik een tweet van Laura: zij was ook met zoiets bezig, misschien konden we iets voor elkaar betekenen? En jawel: één kopje koffie later was MamaMarketing een feit. Toch een derde bedrijf erbij… ach, dat-moet-toch-kunnen?

Maar, hoe gaan die dingen, tijdens het opzetten van MamaMarketing kreeg ik de mogelijkheid fulltime partner te worden in Appracadabra. Ik heb er flink wat nachten over geslapen, maar ook dit was een kans die ik niet wilde laten liggen. Dus met Kerst 2010 was ik de trotse eigenaar van maar liefst 4 bedrijven. Als ik twee bedrijven kon runnen, dan zou 4 toch ook moeten kunnen?

4 bedrijven? Dat moet ik niet meer willen kunnen.
Maar al vrij snel bleek het toch lastig te zijn, 4 bedrijven runnen. Ideeën genoeg, maar niet de tijd om ze fatsoenlijk uit te werken. Dit blog, waar ik al jaren met heel veel liefde voor schrijf, werd leger en leger.  Ook op Twitter werd ik steeds stiller: ik had er domweg de energie niet meer voor. En, erger: ik liep meerdere keren letterlijk vast: mijn rug schoot in een kramp en ik kon dan dagen niets anders dan liggen en een heel klein beetje lopen.

Ik was eigenlijk alleen nog maar aan het werk: alleen de vrijdagavond en de zondag nam ik vrij. Manlief was not amused: leuk doen tegen mijn collega’s en op Twitter, maar thuis de hele tijd chagerijnig – no thanks. En hij had gelijk. Er moest iets veranderen. Oftewel: ik moest ruimte scheppen.

De doorgehakte knoop
Al vrij snel werd me duidelijk dat ik-op zijn minst- afstand moest doen van één bedrijf. En dat werd dus Ozowiezo. Mijn eerstgeborene. Mijn enige echte eigen bedrijf. Waar ik zoveel in had meegemaakt en waar ik zoveel van mijn ideeën in kwijt kon. Waar ik zoveel van geleerd had. Snik…
Ik heb het lang laten sudderen. Her en der mensen gesproken die mogelijk samen met mij Ozowiezo konden voortzetten. Maar na een aantal gesprekken werd mij duidelijk: ‘Ik wil ermee stoppen en vooral: ik wil het in goede handen achterlaten.’ Maar hoe? En bij wie?

Poppedop: perfecte timing


En toen, op een ochtend, zag ik een Linkedin-update van Regine Kamp van Poppedop langskomen. Zij ontwikkelt haar eigen produkten: slimme produkten die handig zijn voor jonge ouders. Flashback naar mijn eigen start met Ozowiezo. Zij ontwikkelt haar eigen produkten. Slimme produkten die handig zijn voor jonge ouders. De manier waarop ze hat aanpakte deed me denken aan mijn eigen start, jaren geleden. Ik mailde haar, ze was geïnteresseerd, we spraken af.

Zij bleek een gedreven ondernemer te zijn. Iemand met een sterke, eigen visie. Een vrouw die staat voor haar bedrijf. Met goede ideeën, gebaseerd op haar eigen ervaringen als moeder en een aangeboren ondernemers-instinct. Zij bleek kortom degene aan wie ik met alle liefde mijn werk over zou dragen. Degene die hetzelfde concept had en daardoor mijn produkten groter kan maken.

Op 24 december zetten we de handtekening en vorige week heeft ze alles opgehaald. Ik zit nu dus met enorm veel kastruimte. En, eerlijk is eerlijk, een klein leeg plekje in mijn hart…

BoobyTag, Clip-a-Gogo en GaatjesMakers bestellen? Dat kan voortaan bij Poppedop!
Regine gaat de produkten van Ozowiezo uitgeven onder poppedop.com. Wil je een BoobyTag, Clip-a-Gogo of setje GaatjesMakers bestellen, dan moet je bij haar zijn: www.poppedop.com. Kijk ook bij haar andere produkten, want ze zijn allemaal leuk en vooral handig voor jonge gezinnen!

… maar Ozowiezo blijft
Ozowiezo blijft dus Ozowiezo, maar dan zonder produkten. Misschien komt er een heel nieuw concept onder ik hoop van ganser harte van niet, misschien verdwijnt ook Ozowiezo dit jaar. Ik weet het nog niet…

Wil je blijven lezen over mijn leven als creatief ondernemer, over leuke kinderknutsels of mooie shop-tips? Blijf dan gewoon dit blog volgen. Of, nog handiger, volg mij op:

Facebook: voor dagelijkse updates over mijn leven als creatieve ondernemer/moeder/warhoofd
en/of op Twitter: voor mijn #twittercolumns, (365 dit jaar!), peuterpraatjes, vreemde muziekvoorkeur, etc

Dus… bedankt lieve mensen…
….voor het lezen van dit hele verhaal. En een heel erg, extra dubbelgroot BEDANKT voor Laressa (die mij een flinke zet in de rug gaf), Mirjam en Arno (die vrolijk met mij meebubbelden), Henk (die alle prachtige foto’s maakte), Caroline (die zich samen met mij in Homemade Happiness stortte), Laura en Dana (die samen met mij MamaMarketing draaien), Marlis, Xander en Jochem (met wie ik samen de app-wereld verover) én natuurlijk JanJaap (die me kopjes thee komt brengen als ik niet meer kan, die me meer dan eens door diepe dalen heen heeft geholpen en zonder wie ik überhaupt niet had kunnen gaan voor dat waar ik in geloof).

En bedankt natuurlijk Regine, voor het overnemen en uitbouwen van mijn geesteskinderen. Op een gelukkig en voortvarend voortbestaan van BoobyTag etc bij Poppedop.com!

Ik had het korter willen houden, maar daar had ik geen tijd voor :-) Op een gelukkig, rustig en rugpijnloos 2012!

8 January 2012

Op 23 maart 2010 begon ik een serie Twittercolumns. Het heeft een poosje stilgelegen (druk, want 4 bedrijven :-) ) maar sinds 2 januari ben ik er weer mee begonnen. Daarin probeer ik, in 140 tekens,  dagelijks, een mooi/grappig/ontroerend moment te vangen. Moeilijk! Vooral omdat de hashtag #twittercolumn (14 tekens) er ook nog bijzit… Wat dus betekent dat ik nog precies 126 tekens heb (spaties meegerekend) om een moment/gevoel over te brengen.

#twittercolumns, week 1 2012

Maandag
Fluisterend grut in de woonkamer, fluitende merels in de straat. Waar kan ik nog 363 van dit soort ontwaakmomenten bestellen? #twittercolumn

Dinsdag
Onze felverlichte trein boemelt door ‘n donkerblauw landschap. Achter ons ‘n snurkende man met z’n meewarige hond. Idyllisch. #twittercolumn

Woensdag
Verstopt achter m’n iPad beluister ik in ‘n hippig café twee dito jongens in lastige baardjes. Weldadige ruis bij m’n koffie. #twittercolumn

Donderdag
Windstoten bulderen rond het huis, een ijskoud regengordijn zwiept tegen de donkere ramen. Gelukkig heb ik geen hond in huis. #twittercolumn

Vrijdag
In de vijver staat ‘n man, water tot aan z’n middel. Ik fiets stoïcijns door. Te koud voor gedachten over menselijke reigers. #twittercolumn

Zaterdag
Half 7, zaterdagochtend. ‘Hee,’ denkt de peuter, ‘iedereen slaapt nog. Ik zal eens gaan kijken hoe het met de snoeppot gaat.’ #twittercolumn

Zondag
Glimmend van de dagcrème zoen ik de peuter. ‘Mam, wat ruik je lekker. Mag ik nog eens ruiken?’ Een kinderhand is snel gevuld. #twittercolumn

Voor wie benieuwd is hoe ik het ervan af breng: je kunt mijn twittercolumns vinden op Twitter, hier!

Wat nog leuker is: doe mee! Schrijf je eigen Twittercolumn.

Als je afsluit met #twittercolumn komt je mini-column vanzelf op de lijst terecht. Ik vind het geweldig om te doen en jij misschien ook wel. Tot Twitter!